Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Περίεργα συναισθήματα


"...Και τότε, κάτι συνέβη.
Κάτι που είναι δύσκολο
να περιγράψει κανείς.

Όπως καθόμουν εκεί, μόνη, μακριά
από το σπίτι μου, τη δουλειά μου...
...και όλους τους ανθρώπους
που ήξερα,...
...με κατέλαβε
ένα συναίσθημα.
Ήταν σαν να
θυμόμουν κάτι...
...το οποίο όμως ποτέ δεν ήξερα,
αλλά το περίμενα μια ζωή.
Αλλά δεν ήξερα τι ήταν.
Ίσως ήταν κάτι
που είχα ξεχάσει.
Ή ίσως κάτι που μου διέφευγε
όλη μου τη ζωή.
Μπορώ να σας πω...
...ότι την ίδια στιγμή
ένοιωσα...
...και χαρά
και θλίψη.
Αλλά όχι μεγάλη θλίψη.
Επειδή ένοιωσα
ζωντανή.
Ναι, ζωντανή."


Από την τελευταία ιστορία του ["Paris Je t'aime"]

Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που προσπαθούν να κατανοήσουν τα ακατανόητα συναισθήματά τους

10 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Αν μπορεί να τα κατανοήσει κάποιος ας πει τον τρόπο.. τις λύσεις..

χρυσόψαρο είπε...

δεν έχω λόγια... την είχα ξεχάσει την ταινία αυτή. και ήταν σαν να ένιωσα μια γροθιά στο στομάχι. επειδή λέει αυτά που και εγώ έχω νιώσει κατά καιρούς (αλλά επέλεγα κάθε φορά να αγνοώ). καλησπέρα

musicbug είπε...

Mou thymises polla me ayto to post kai ti sygkekrimeni tainia! Einai kai arga kai ena vulnerability to exw ayti ti stigmi, tha prospathisw na mi me epirreasei:-)
Kalo vrady

{.π.} είπε...

poly kalh tainia...opws kai to new york i love you...na to deis!

hugZz & kisses :)

Ανώνυμος είπε...

τα συναισθηματα ειναι ακατανοητα, αν καταφερεις να τα εξηγησεις εχεις περασει στην ψευτικη πλευρα του εαυτου σου...

''Φ''

another george blog είπε...

WTF????

Νόμιζα ότι διάβαζα ποστ μου!!!

ProFyLaKtiKo είπε...

hfaistiwnas, αν τον είχαμε βρει θα τον είχαμε κάνει θεό :p

χρυσόψαρο, πραγματικά, έτσι ακριβώς είναι. πολύ εμπνευσμένο τέλος..

musicbug, έλα έλα ας μην πέφτουμεεεεεε

π, από το new york i love you ξεκίνησα (ελέω και του προηγ. ταξιδιού) και είδα και το paris je t'aime :)

αγαπητέ "Φ", ωραία άποψη..

george, αχμμ, όχι δεν στο έκλεψα :p

another george blog είπε...

Χαχα! όχι, απλώς σκεφτόμουν, πόσο παράξενο που κάποιος άλλος βίωνε το ίδιο!

ProFyLaKtiKo είπε...

δεν είναι φοβερό;; είναι πολύ ωραίο όταν βλέπεις πως κάποιος όχι μόνο το βιώνει, αλλά καταφέρνει και να το καταγράψει

Stella είπε...

πρόσφατα πήγα μόνη μου στο παρίσι... είναι αντιφατικά τα συναισθήματα, από τη μια η απόλυτη ελευθερία και μια πόλη που σε περιμένει, και από την άλλη... δεν εχεις κανέναν να του πεις "μα δεν είναι ωραία?" ...